مقدمه شيعيان از ديرباز به‌عنوان شيفتگان و دلدادگان خاندان پيامبر ( ص ) شناخته شده و توصيه‌هاى پيامبر گرامى اسلام ( ص ) را در تمسك به ثقلين ( قرآن و عترت ) ، به‌جان و دل پذيرفته‌اند . از سويى خاندان رسول خدا ( ص ) ، به دليل انحراف مردم از دين ، فساد و ستم حكام و تعقيب و شكنجه‌هاى هولناكى كه به آنان روا مىشد ، به ستوه آمده بودند و عرصه زندگى در مدينة الرسول ( ص ) و حجاز ، لحظه به لحظه بر آنان تنگ‌تر مىشد . ازاين‌رو ، به ديگر سرزمين‌هاى اسلامى پناه مىآوردند يا عليه ستم و زور حكام دست به شمشير مىبردند تا با برپايى حكومتى اسلامى ، اهداف ائمه ( عليهم السلام ) را تحقق بخشند . انزجار رسمى متوكل عباسى از علويان در نيمه دوم قرن سوم هجرى ، مصائبى را براى فرزندان رسول‌الله ( ص ) به همراه داشت . او علويان را در محاصره اقتصادى شديدى قرار داد و رسماً هرگونه احسان و نيكى در حج آنان را منع كرد و متخلفان